Deel deze pagina

Tijd om voedselverspilling een halt toe te roepen, zegt TOMRA Sorting Food


Bijna een derde van al het wereldwijd geproduceerd voedsel wordt nooit gegeten, waardoor elk jaar 1,3 miljard ton voedselafval ontstaat. Dit omvat circa 45 procent van alle fruit en groenten en 20 procent van het vlees. Een kwart van dit weggegooid voedsel zou al volstaan om de 795 miljoen chronisch hongerigen op onze planeet te voeden.

20 april 2016

Van dit afval gaat meer dan de helft (54 procent) stroomopwaarts verloren, zoals bij de groei en de behandeling na de oogst. De andere 46 procent gaat verloren bij de verwerking, distributie en consumptie. Met totale kosten voor de wereldeconomie ten bedrage van 750 miljard USD per jaar biedt het oplossen van het voedselafvalprobleem aanzienlijke mogelijkheden om de druk op natuurlijke grondstoffen te verminderen en de verhouding tussen vraag en aanbod beter in evenwicht te brengen.

In september 2015 besliste de VN om het voedselverlies per capita tegen 2030 te halveren. Dit schept een precedent door het verminderen van voedselverlies en voedselafval op te nemen in de globale ontwikkelingsdoelen van de VN.

Voedselafval kan in verschillende vormen voorkomen. In ontwikkelingslanden zijn er hoge niveaus van voedselverlies, wat een onbedoeld verlies is, vaak ten gevolge van slechte apparatuur, transport en infrastructuur. In gevestigde economieën zijn er ook hoge niveaus van voedselafval, veroorzaakt door weggegooid voedsel door consumenten omdat ze te veel hebben gekocht, of door retailers die voedsel weggooien omdat het niet beantwoordt aan afmetingen en vorm.

Als toonaangevend producent van sensorgebaseerde voedselsorteersytemen is TOMRA Sorting Food zich ten volle bewust van het afvalprobleem en werkt het nauw samen met landbouwers, verwerkers en retailers om de doelstellingen van afvalvermindering te behalen.

Eamonn Cullen van TOMRA Sorting Food zegt hierover: “De hoeveelheid voedsel die achterblijft op de productielijn kan sterk oplopen omdat het als afval wordt gezien en niet als iets dat een andere bestemming kan krijgen. Daarom zijn verwerkers steeds gemotiveerder om afval te verminderen en, zo doende, inefficiënties te verminderen, lagere bedrijfskosten te genereren en de winst te verhogen.”

“Er zijn enkele factoren die tot meer voedselafval kunnen bijdragen, het start of eindigt niet bij de verwerker. Door eerst naar de landbouwer te kijken die de zaadjes plant en elke fase van het voedselproductieproces te onderzoeken, kan men proberen om voedselafval te vermijden.”

“Andere manieren om afvalniveaus te verminderen betreffen de sorteermachines zelf. Vandaag moet de echte klemtoon liggen op hoeveel ‘goed’ product onnodig wordt verwijderd van de verwerkingslijn en hoe de sorteerder kan geoptimaliseerd worden. Hoe verder men op de productielijn gaat, en hoe dichter men bij het blancheren, invriezen en opslaan komt, hoe hoger de waarde van het product.

Sensorgebaseerde sorteermachines kunnen bepalen dat een product voor 70% van goede kwaliteit is en, in plaats van het in te delen bij het afval, kan het grootste deel van het product worden herwerkt tot het klaar is voor consumptie. Bij de opslag van aardappelen of blauwe bessen bijvoorbeeld, moet gegarandeerd zijn dat het gezonde product niet te lijden heeft onder schimmel of rotting om de levensduur van het product te verlengen.”

“Systemen moeten ook blijven evolueren om verbeterde rendementen te behalen. De uitstoters op sorteermachines bijvoorbeeld, worden geleidelijk aan kleiner en preciezer, wat betekent dat wanneer het defect van het product wordt verwijderd, er slechts 5 mm goed product verloren gaat, in plaats van 10 mm.”

“We stellen vast dat deze evolutie almaar sneller gaat. Amper 15 jaar geleden gebeurde 90% van de voedselsortering handmatig en nu worden machines in West-Europa jaar na jaar geüpgraded voor meer voedselzekerheid en minder afval. Ook door operatoren meer controle te geven over de sorteerwijze zien we hoe menselijke intelligentie in een machine wordt geïntegreerd.”

“Daarnaast willen voedselproducenten en -verwerkers ook hun duurzaamheidsplannen boosten omdat het verminderen van voedselafval snel van doorslaggevend belang zal zijn bij het handhaven van "duurzaam ondernemen". Vandaag verloopt het voedselverwerkingsproces veel efficiënter op het gebied van energie en afval, en zijn er veel meer types verwerkingshulpmiddelen ter beschikking om het maximum te halen uit landbouwproducten.”

Vooral stoomschillen is een proces dat kan helpen om voedselafval in de aardappelindustrie te verminderen, omdat er in 4 tot 5 seconden 1000 aardappelen kunnen geschild worden. De stoomschilsnelheid garandeert een minimaal schilverlies, en tegelijkertijd blijft het stoomverbruik sterk beperkt.

Eamonn verklaart: “Stoomschillen verhit het vocht onder de schil van de aardappel, aan de hand van stoom onder hoge druk. Wanneer de stoom uitbreekt, zet het vocht snel uit, in minder dan één seconde, en komt de schil van het vlees los. De vorm van de aardappel blijft behouden en er ontstaat een minimum aan afval.”

“Door de introductie van de stoomschiller in zijn schilproces bespaart een grote frietproducent grote sommen, niet alleen bij het verminderen van voedselafval, maar ook dankzij de daling van het stoomverbruik.”

“In zijn laatste duurzaamheidsverslag kondigde deze onderneming onlangs aan dat er voortaan 20 procent minder stoom per ton aardappelen nodig was en dat de machine sneller dan ooit schilt, het bewijs dat stoomschillen zowel tijd als geld kan besparen.”

TOMRA’s stoomschillers verwerken jaarlijks wereldwijd ongeveer 20 miljoen ton aardappelen.

Met een potentiële rendementsverbetering van tot één procent, en op basis van een consumptie van 25 kg aardappelen per persoon per jaar, kan die ene procent besparing, aardappelen voor meer dan acht miljoen mensen opleveren, zonder behoefte aan extra hulpbronnen of landbouwgrond.

Eamonn besluit dat TOMRA Sorting Food duurzame oplossingen blijft ontwikkelen in samenwerking met zijn klanten en tal van andere bedrijven. “Het verschil tussen vraag en aanbod - een grote oorzaak van voedselverlies - is te wijten aan landbouwers die geen markt voor hun producten vinden en ze op het veld laten rotten, tot supermarkten die op het laatste moment orderhoeveelheden verminderen, zodat producenten met onverkoopbare producten blijven zitten,” zegt hij.

“Er zal altijd potentieel voor verbetering zijn. Door te identificeren waar afval optreedt en door correct te handelen, verminderen we de druk op onze natuurlijke hulpbronnen en verminderen we de hoeveelheid wereldwijd geproduceerd voedsel dat nooit gegeten wordt.”